Działalność gospodarcza

Rzemieślnicy

Firmy rzemieślnicze - niemieckie oraz z innych krajów Unii Europejskiej  (np. firmy polskie) - muszą zostać wpisane do niemieckiego rejestru rzemieślników (Handwerksrolle) i to jeszcze przed rozpoczęciem prowadzenia swojej działalności w Niemczech.

Wpis następuje w dwóch sytuacjach:
sytuacja A) po przedłożeniu niemieckiego lub porównywalnego unijnego dyplomu mistrzowskiego (Meisterprüfung),
sytuacja B) rzemieślnik jest obywatelem Unii Europejskiej i posiada zezwolenie na zasadzie wyjątku zgodnie § 9 ustawy o rzemiośle (Handwerksordnung).

Zezwolenie na zasadzie wyjątku zgodnie z § 9 ustawy o rzemiośle (HwO) /EWG/EWR i rozporządzeniem o rzemiośle / dyrektywa 1999/42 Unii Europejskiej otrzymują osoby, które już przed zgłoszeniem się w Izbie Rzemieślniczej wykonywały zawód w kraju ojczystym oraz:
a) co najmniej 6 lat nieprzerwanie prowadziły samodzielną działalność gospodarczą w danym zawodzie lub pracowały na stanowisku kierownika zakładu
lub
b) co najmniej 3 lat nieprzerwanie prowadziły samodzielną działalność gospodarczą lub pracowały na stanowisku kierownika zakładu, po uprzednim ukończeniu min. trzyletniego, państwowego lub uznanego przez państwo, kształcenia zawodowego w tym zawodzie
lub
c) co najmniej 3 lat nieprzerwanie prowadziły samodzielną działalność gospodarczą oraz pracowały min. 5 lat jako pracownik zależny
lub
d) co najmniej 5 lat w trybie ciągłym pracowały na stanowisku kierowniczym, z tego min. 3 lata zakres obowiązków obejmował zadania o charakterze technicznym oraz odpowiedzialność za min. jeden oddział/wydział przedsiębiorstwa, po uprzednim ukończeniu min. trzyletniego kształcenia zawodowego w tym zawodzie.

Od ukończenia działalności wymienionych w punktach a) lub c) nie może upłynąć więcej niż 10 lat.

Zgodnie z dyrektywą 1999/42 Unii Europejskiej wyjątkowe zezwolenie może być uzyskane poprzez przedłożenie porównywalnych dokumentów świadczących o posiadanych kwalifikacjach zawodowych (w formie dyplomów lub świadectw). W tym wypadku osoba może być poddana egzaminowi kwalifikacyjnemu lub uzupełniającemu, jeżeli kwalifikacje wynikające z przedłożonych dokumentów w znacznej mierze różnią się od wymaganych kwalifikacji do wykonywania danego zawodu.

Przedstawione wymogi otrzymania zezwolenia nie dotyczą zawodów takich jak: optyk, akustyk aparatów słuchowych, technik ortopeda, wykonawca butów ortopedycznych, technik dentystyczny. Osoby posiadające takie zawody mogą otrzymać zezwolenie na podstawie porównywalnych dyplomów lub świadectw wg dyrektywy Unii Europejskiej 92/51 EWG, 89/48 EWG oraz 2001/19 EG.

 

Transport

Przewóz osób podlega w Niemczech opodatkowaniu podatkiem VAT. Kto zatem przewozi pracowników lub turystów i przejeżdża przez Niemcy, ten musi odprowadzić podatek VAT do niemieckiego Urzędu Skarbowego. Transgraniczny przewóz osób autobusami i busami, które nie zostały dopuszczone do ruchu na terytorium Niemiec, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Opodatkowanie tych usług nakazuje szósta Dyrektywa Wspólnoty Europejskiej dotycząca harmonizacji podatku VAT. Zgodnie z tą dyrektywą wszystkie państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej, w których w chwili jej uchwalania obowiązywało już opodatkowanie podatkiem VAT przewozu osób, muszą to opodatkowanie kontynuować. Do państw tych należy Republika Federalna Niemiec.

Przewóz osób autobusami, busami, podobnie jak inne usługi transportowe, które przedsiębiorca wykonuje odpłatnie, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W następujących sytuacjach :

  1. gdy przewozu dokonuje krajowy przedsiębiorca,

  2. gdy przewozu dokonuje zagraniczny przedsiębiorca,

  3. gdy przewożeni są pasażerowie krajowi,

  4. gdy przewożeni są pasażerowie zagraniczni,

  5. gdy pasażerowie są osobami dorosłymi, starszymi, nieletnimi i dziećmi,

  6. gdy występuje przewozów osobowy w ramach komunikacji liniowej,

  7. gdy występuje przewóz osobowy tylko okazjonalny,

  8. gdy przewóz osób odbywa się tylko częściowo na terytorium Niemiec (np. po drodze do Holandii),

to przewóz na odcinku przejechanym na terytorium Republiki Federalnej Niemiec podlega opodatkowaniu !

Opodatkowanie następuje zgodnie z ogólnymi przepisami podatkowymi obowiązującymi w Niemczech.

Przedsiębiorcy z siedzibą w Polsce, którzy dokonują przewozów osób autobusami nie dopuszczonymi do ruchu na terytorium Niemiec (autobusy i busy zarejestrowane w Polsce), są zobowiązani do zgłoszenia niemieckiemu Urzędowi Skarbowemu przypadających na Republikę Federalną Niemiec obrotów przed pierwszym dokonaniem takiego przewozu.

Niemiecki Urząd Skarbowy wydaje każdemu polskiemu autobusowi i busowi zaświadczenie o objęciu przedsiębiorcy mającego siedzibę w Polsce opodatkowaniem niemieckim podatkiem VAT (§ 18 ust. 12 pkt 2 UStG).

Zaświadczenie wydane przez niemiecki Urząd Skarbowy musi znajdować się cały czas w pojeździe i to podczas każdego przejazdu przez terytorium Niemiec. W razie kontroli zaświadczenie trzeba przedstawić osobie kontrolującej. W przypadku nie przedłożenia zaświadczenia, na polskiego przewoźnika może zostać nałożona kaucja w wysokości przewidywanego podatku za jednorazową usługę przewozu (§ 18 ust. 12 pkt 4 USTG).

Kto celowo lub chociażby nieumyślnie nie przedkłada, lub przedkłada z opóźnieniem, zaświadczenie, to podlega karze grzywny w wysokości do 5.000 Euro (§ 26a ust. 2 UStG).

1-osobowa firma

Każdy Polak jako obywatel Unii Europejskiej ma prawo do zarejestrowania, otwarcia i prowadzenia w Niemczech działalności gospodarczej na zasadzie jednoosobowej firmy (Einzelunternehmen).

Zgłoszenie działalności gospodarczej następuje w urzędzie ds. działalności gospodarczej. Dokumentem, jaki trzeba ze sobą zabrać, jest dowód osobisty lub paszport. Wydanie zaświadczenia o wpisie przedsiębiorcy do ewidencji działalności gospodarczej (Gewerbeschein) następuje zazwyczaj od ręki i przedsiębiorca wychodzi z urzędu z dokumentem w dłoni. Opłata manipulacyjna (Bearbeitungsgebühr) waha się w przedziale od 15 Euro do 65 Euro w zależności od miasta i gminy.

Do założenia jednoosobowej firmy w Niemczech nie potrzeba żadnego kapitału zakładowego co powoduje, że taką formę przedsiębiorstwa może założyć niemal każdy. W zamyśle niemieckiego ustawodawcy było bowiem stworzenie łatwej i przystępnej formy zarabiania pieniędzy bez zbędnej biurokracji. Dzięki temu ta forma działalności gospodarczej jest bardzo popularna w Niemczech i wiele osób z niej korzysta.

Jest to niezwykle atrakcyjna finansowo i podatkowo forma zarabiania pieniędzy. Wypracowany przez 1-osobową firmę zysk z działalności jest automatycznie zyskiem właściciela tej firmy.

Korzyści płynące z prowadzenia jednoosobowej firmy:

Niska czasochłonność założenia firmy. Rejestrację firmy można dokonać w przeciągu 15 minut.

Dodatkowe zarobki. Statystycznie właściciele 1-osobowych firm zarabiają więcej, niż pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę.

Niskie podatki. Niemieckie przepisy w sposób szczególny traktują właścicieli 1-osobowych firm.

Ulgi podatkowe. Niemieckie prawo podatkowe ułatwia odliczenia od podatku dla właścicieli firm.

Zarabianie pieniędzy w bardzo łatwej formie na podstawie zaświadczenia Gewerbeschein.

Popularna forma. Rocznie powstaje w Niemczech ok. 130.000 - 150.000 nowych jednoosobowych firm.

Znaczenie na rynku 1-osobowych firm jest imponujące. Ponad 70% z wszystkich działających w Niemczech firm to przedsiębiorstwa 1-osobowe.

Opłacalność gospodarcza jest tak duża, że 1-osobowe firmy wypracowują roczny obrót w Niemczech na poziomie blisko 600 miliardów Euro.

Dodatki finansowe od Państwa w postaci dofinansowania otrzymują osoby, które będąc bezrobotnymi decydują się na otwarcie własnej działalności gospodarczej (Ich-AG).

Zasady prowadzenia jednoosobowej firmy:

  1. Mała jednoosobowa firma może liczyć w Niemczech na ulgi i zwolnienia podatkowe, które przewiduje niemiecka ustawa o wspieraniu małych firm, co oznacza korzyści podatkowe.

  2. Zgodnie z obowiązującymi przepisami w Niemczech od 2007 roku właściciel jednoosobowej firmy musi posiadać przynajmniej ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast przepis nie precyzuje, czy może to być ubezpieczenie z innego kraju UE (np. z Polski), które to swoim zasięgiem obejmie terytorium Niemiec.

  3. W przypadku zagranicznego przedsiębiorcy wymagane jest wskazanie w Niemczech pełnomocnika wraz z jego niemieckim adresem. Rolę pełnomocnika pełni najczęściej kancelaria podatkowa.

  4. Prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej wiąże się z wykonywaniem prac we własnym imieniu i na własny rachunek i cechuje ją brak zewnętrznego kierownictwa. Przedsiębiorca dysponuje własnym lokalem (wynajętym) oraz odpowiednim sprzętem i wyposażeniem. Korzystanie ze sprzętu lub narzędzi zleceniodawcy jest możliwe, ale powinno odbywać się na podstawie użyczenia.

Podatkowe aspekty prowadzenia jednoosobowej firmy:

  1. Prowadzenie podwójnej księgowości.

  2. Składanie okresowych deklaracji podatkowych.

Roczne rozliczenie podatkowe jednoosobowej firmy:

  1. Sporządzenie bilansu na koniec każdego roku podatkowego.

  2. Dołączenie bilansu do rocznego zeznania podatkowego.

Podczas trwania procedury rejestracji firmy dokonuje się wyboru formy opodatkowania. Warto procedurę rejestracji w niemieckim Urzędzie Skarbowym powierzyć doradcy podatkowemu, gdyż z jego pomocą można uzyskać na samym starcie firmy zwolnienia podatkowe. Gdyby samemu nie dokonało się rejestracji firmy w Urzędzie Skarbowym, to wtedy rejestracja taka następuje automatycznie (z urzędu) w niedługim okresie od momentu założenia firmy. Jednak w takim przypadku rejestracja podatkowa przebiega na zasadach ogólnych i nie można skorzystać na starcie firmy z ulg podatkowych.

Obowiązujące przepisy:

Ustawa o wspieraniu małych firm (Dziennik Ustaw 2003 I S. 1550 ff.).

Ordynacja podatkowa (Dziennik Ustaw I S. 202).

Ustawa o podatku dochodowym (Dziennik Ustaw I S. 3366, ber. S. 3862).

Kodeks cywilny (Dziennik Ustaw I S. 42; ber. S. 2909, 2003 I S. 738).


 

Formy prawne

e. K. oraz e. Kfm. zarejestrowany przedsiębiorca (kupiec)

e. Kfr. zarejestrowana kobieta przedsiębiorca (kobieta kupiec)


GbR oraz BGB-Ges. spółka cywilna

OHG lub oHG spółka jawna

KG spółka komandytowa

PartGG spółka partnerska

PartG mbB spółka partnerska o ograniczonej odpowiedzialności zawodowej 

Stille-Ges. spółka cicha


GmbH spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

gGmbH niedochodowa sp. z o.o. o charakterze non-profit

UG lub Mini-GmbH spółka z o.o. mająca niski kapitał zakładowy

GmbH & Co. OHG spółka z o.o. jako komplementariusz wraz ze spółką jawną

GmbH & Co. KG spółka z o.o. jako komplementariusz wraz ze spółką komandytową

GmbH & Co. KGaA spółka z o.o. jako komplementariusz wraz ze spółką komandytowo-akcyjną


AG spółka akcyjna

KGaA spółka komandytowo-akcyjna

AG & Co. KG spółka akcyjna jako komplementariusz wraz ze spółką komandytową

AG & Co. KGaA spółka akcyjna jako komplementariusz wraz ze spółką komandytowo-akcyjną


eG zarejestrowana spółdzielnia

eGmbH zarejestrowana spółdzielnia z ograniczoną odpowiedzialnością

eGmuH zarejestrowana spółdzielnia z nieograniczoną odpowiedzialnością


WaG Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych

Partenreederei Towarzystwo Żeglugowe

e. V. zarejestrowane stowarzyszenie / zarejestrowany klub

Stiftung fundacja


SE spółka europejska

SCE spółdzielnia europejska

EWIV Europejski Związek Interesów Gospodarczych

Przepisy w Niemczech

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską w art. 43 wyznaczył tylko ramy swobodnego prowadzenia działalności  gospodarczej. Na mocy Traktatu polski przedsiębiorca może prowadzić działalność gospodarczą w innych krajach Unii Europejskiej, jednakże szczegółowe zasady, na jakich można tę działalność prowadzić reguluje prawo wewnętrzne danego państwa, gdzie działalność jest prowadzona.

W przypadku polskiego przedsiębiorcy w Niemczech oznacza to, iż w takich kwestiach jak:

  1. opodatkowanie
  2. prowadzenie księgowości
  3. rozliczanie się z podatku
  4. składanie bilansu

stosuje się niemieckie przepisy, gdyż działalność jest prowadzona na terenie Niemiec, gdzie obowiązuje wewnętrzne prawo niemieckie.

O ile w Unii Europejskiej obowiązuje zasada o swobodzie przepływu usług, jednak jest ona przedmiotowo ograniczona. Występuje bowiem w UE zasada traktowania narodowego stanowiąca, iż cudzoziemiec w pewnych sferach praw będzie traktowany jak obywatel danego państwa. Zgodnie z zasadą traktowania narodowego przestrzega się przepisów tych państw członkowskich Unii Europejskiej, w których jest prowadzona działalność gospodarcza. Kto prowadzi własną działalność gospodarczą na obszarze Republiki Federalnej Niemiec, ten nawet jako obywatel polski podlega niemieckim krajowym przepisom prawnym oraz podatkowym, które obowiązują w Niemczech.

16 niemieckich Landów posiada swoje wewnętrzne przepisy lokalne, które obowiązują w danym Landzie oprócz ustaw krajowych.  Istnieją zatem różnice pomiędzy ustawodawstwem jednego Landu a ustawodawstwem drugiego, a dotyczą one bezpośrednio prowadzenia działalności gospodarczej na obszarze danego Landu. Różnice występują także pomiędzy poszczególnymi  niemieckimi gminami. Przede wszystkim widoczna jest różnica w wysokości obowiązującego podatku od działalności gospodarczej (Gewerbesteuer). Gminy ustalają wysokość tego podatku według własnego uznania. W momencie rejestracji firmy w Niemczech  różne niemieckie instytucje (na czele z niemieckim Urzędem Skarbowym) są niemal natychmiast informowane o fakcie pojawienia się na rynku nowego podmiotu gospodarczego.

Otwarcie firmy w niektórych branżach i zawodach wiąże się dodatkowo z uzyskaniem w Niemczech zezwolenia, koncesji, uznania kwalifikacji zawodowych lub zdania egzaminu przed niemiecką komisją, a także spełnienia określonych warunków finansowych. Polskie firmy decydujące się na działalność w Niemczech potrzebują najczęściej zezwolenia dla agencji pracy tymczasowej oraz zezwolenia dla rzemieślników na prowadzenie działalności rzemieślniczej. Zezwolenia są także potrzebne min. w transporcie, gastronomii, handlu obwoźnym, ubezpieczeniach, ochronie, usługach dla osób niepełnosprawnych, handlu bronią, produkcji leków, doradztwie prawnym, doradztwie podatkowym i usługach finansowych.

 

Strona 2 z 2

«pierwszapoprzednia12następnaostatnia»
Copyright © 2009-2017 Finanzamt.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Zakaz kopiowania. Wykorzystywanie tekstów wymaga opłacenia licencji.